KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2016/14355 E., 2018/3930 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili olarak verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı, aynı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca sanığın yasa yolu merciinde yanılması, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın bu suç bakımından incelenmeksizin İADESİNE,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, uygulanmasına yer olmadığına dair yazılı şekilde karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin bölümün” çıkartılarak,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2016/14355, K. 2018/3930, 19 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama