Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/14404 K.2018/3310

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargılama sırasında suç vasfının değiştiği, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde düzenlenen suça değil aynı kanunun 165. maddesinde düzenlenen suça uyduğu anlaşılan olayda; suça sürüklenen çocuk hakkında doğrudan anılan yasanın 165. maddesinden hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken, 142. maddesinde düzenlenen suça ilişkin beraat kararı da verilmesi suretiyle hükümde karışıklık yaratılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 11/1. maddesi gereğince, aynı Yasanın 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden; somut olayda ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet kararı kurulan suça sürüklenen çocuk hakkında, anılan Yasanın 5/1-a maddesinde yazılı tedbire hükmedilmesi;