Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/14517 K.2017/1520

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05/03/2014 gün ve 2013/636 Esas, 2014/110 sayılı kararı ile hırsızlık suçundan sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği, kararın Bolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan sanığa 17.03.2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 25.03.2014 havale tarihli dilekçesi ile kararı temyiz ettiği, temyiz isteminin süresinden sonra olması nedeniyle, Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10.06.2014 tarihli ek kararı ile reddine karar verildiği, sanığın ek kararın verildiği tarihte de Antalya Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunduğu,

kararın 20.06.2014 tarihli tebellüğ belgesi tebliğ edildiği ancak. 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesi gereğince “ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır” düzenlemesi uyarınca tebligatların usule uygun olmadığının anlaşılması karşısında; temyiz isteğinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek, sanığın temyiz isteğinin reddine dair 20.06.2014 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, mağdurun zararını soruşturma aşamasında giderdiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca yapılacak indirim oranının 1/2'den fazla olması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-İddianamede sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin sevk maddesi bulunmadığı halde, CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, sanık hakkında 143. maddenin uygulanması suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal Kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,