Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/14937 K.2018/5140

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve itiraz hakkında mahallinde karar verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükümler ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında tayin edilen 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

III-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 142/1-b, 143 maddelerinden hükmolunan 2 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden aynı kanunun 31/3 maddesi gereğince 1/3 oranında indirim uygulanırken 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası yerine 1 yıl 26 ay 20 gün hapis cezası yazılması sonuç cezanın doğru belirlenmesi karşısında mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca, cezası ertelenen sanık hakkındaki denetim süresinin mahkum olunan cezadan az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının erteleme ile ilgili bölümlerindeki 1 yıl olan denetim sürelerinin 1 yıl 3 ay 16 gün olarak düzeltilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV-Suça sürüklenen çocuklar ... hakkında hırsızlık suçundan, ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

TCK'nın 31/2. maddesinde yer alan düzenlenme gereğince, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda yer alan suça sürüklenen çocukların işlediği suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin suç tarihi itibariyle yeterince gelişip gelişmediğinin araştırılmasının gerekmesi karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında söz konusu rapor alınmadan, sosyal çalışmacı tarafından düzenlenen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilecek durumda olduklarına ilişkin sosyal inceleme raporu ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,