Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/15022 K.2018/4929

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay günü müştekiler ... ve ... ile birlikte restorana gelen sanığın, görüşme yapma bahanesi ile müşteki ...'dan telefonunu isteyip daha sonra getirmediği, yine diğer müşteki ...'un masa üzerinde bulunan cep telefonunu aldığı, ardından da müşteki ...'un arkadaşına ait olan ve müştekinin restoranın otoparkına üzerinde anahtarı ile park ettiği aracı alarak olay yerinden ayrıldığı, sanığın müşteki ...'a ait cep telefonunu Samsun'da ... isimli şahsa satmak istemesi üzerine ...'un şüphelenip müştekiyi araması sonucu sanığa ulaşıldığı ve müştekilere ait cep telefonlarının üzerinde bulunduğu,

yine sanığın yakalandıktan sonra suça konu aracı Giresun'un Bulancak ilçesinde otoyolun kenarına bıraktığını müştekiye söylemesi üzerine müşteki ...'un aracı sanığın tarif ettiği yerde bulduğu olayda, Trabzon C.

Başsavcılığı'nın 29.02.2012 tarih ve 2012/860 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında müşteki ...'un zilyetliğinde bulunan aracı ve ...'a ait cep telefonunu çaldığı iddiası ile 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesi, diğer müşteki ...'ya ait cep telefonunu rızası ile aldıktan sonra getirmediği iddiası ile de TCK'nın 155/1. maddesi uyarınca kamu davası açıldığı,

mahkemece 14.11.2013 tarih, 2012/184 Esas ve 2013/709 Karar sayılı ilam ile sanığın müşteki ...'ya yönelik eylemi nedeniyle beraatine, müşteki ...'un zilyetliğindeki aracı çalması nedeniyle TCK'nın 142/2-d maddesi uyarınca mahkumiyetine ve sanığın her iki müştekinin cep telefonlarını çalmasına yönelik eylemi nedeniyle de Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesi üzerine bu sefer Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.02.2014 tarih ve 2014/569 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında müştekilerin cep telefonlarını çaldığı iddiası ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi (2 kez) uyarınca kamu davası açıldığı

ve mahkemece 24.06.2014 tarih, 2014/94-279 E.-K. sayılı ilam ile sanık hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi (2 kez) uyarınca verilen mahkumiyet kararlarının temyizi üzerine yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-UYAP üzerinden yapılan incelemede, mahkemece 14.11.2013 tarih, 2012/184 Esas ve 2013/709 Karar sayılı ilam ile verilen kararın Dairemizin 25.11.2015 tarih, 2014/33822 Esas ve 2015/18676 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, bozma sonrası mahkemenin anılan dosyası (2016/1 Esas) derdest ise iş bu dosya ile birleştirilerek, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Sanığın, müşteki ...'un cep telefonunu çalmasına yönelik eylemine ilişkin olarak hakkında daha önce Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.02.2012 tarih ve 2012/860 Esas numaralı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, sanığın müşteki ...'a yönelik eyleminin tek hırsızlık suçunu oluşturduğu ve mahkemece de 14.11.2013 tarih, 2012/184 Esas ve 2013/709 Karar sayılı ilam ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği gözetilmeksizin, 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Sanığın, müşteki ...'nın cep telefonunu çalmasına yönelik eylemine ilişkin olarak hakkında daha önce Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.02.2012 tarih ve 2012/860 Esas numaralı iddianamesi ile kamu davası açıldığı ve mahkemece 14.11.2013 tarih, 2012/184 Esas ve 2013/709 Karar sayılı ilam ile sanık hakkında beraat kararı verildiği gözetilmeksizin, 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

4-Kabule göre de;

a-Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartları bulunmadığı gibi, etkin pişmanlığın hangi aşamada gerçekleştiği hem sevk maddesinde gösterilmeden hem de gerekçede açıklanmadan sanık hakkında verilen cezalarda TCK'nın 168. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması,

b-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

c-Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,