Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/15122 K.2018/4501

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünün o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

Mahkeme kararının 11.03.2014 tarihinde verilip, o yer Cumhuriyet Savcısının CMUK'nun 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 03.04.2014 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında, hükümde, TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılma kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nun 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın şüphe üzerine yakalanması neticesinde suçlamayı kabul ettiği ve üzerinden çıkan 100 TL'nin muhafaza altına alındığı, sanığın daha sonraki beyanında da çaldığı paradan 100 TL kaldığını ve bunu polise teslim ettiğini beyan etmesi karşısında, 5237 sayılı yasanın 168/4 maddesi gereğince katılana kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına onay verip vermediği sorulduktan sonra sanık lehine aynı yasanın 168/1 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,