Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/16051 K.2018/6284

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümde yasa yolu başvuru süresinin “yüze karşı verilen kararlarda kararın okunmasından, yoklukta verilen kararlarda ise tebliğden itibaren” başlayacağının belirtilmesi suretiyle SEGBİS aracılığıyla huzurda bulunan sanığın tereddüt yaşamasına neden olacak şekilde yoklukta karar verilme hususunun da belirtilmiş olması karşısında yasa yolu açıklamasının Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından; Ceza Genel Kurulu'nun 23.12.2008 gün ve 2008/6-258-240 sayılı kararı uyarınca temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek, İstanbul (Kapatılan) 85. Asliye Ceza Mahkemesi'nin temyiz isteminin reddine ilişkin 27.10.2015 tarih ve 2015/268 esas sayılı ek kararının kaldırılması suretiyle yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünde yer alan “b) seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibarelerinin bulunduğu kısmın çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanığın üzerine atılı hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve tehdit suçlarının bağlantılı olması nedeniyle birlikte yargılamaya konu olmaları gerektiğinden, anılan bu suçlara yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme ve tehdit suçlarından sanık hakkında açılan kamu davasıyla ilgili olarak yargılama sırasında.

İstanbul 85. Asliye Ceza Mahkemesince 16.09.2014 gün ve 590-189 sayı ile, “eylemin yağma ve işyeri dokunulmazlığının ihlali ile mala zarar verme suçları kapsamında değerlendirilmesi gerektiği” gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli olduğu düşünülen İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, bu mahkemenin de kendisini görevsiz sayarak 30.10.2014 gün ve 266-81 sayı ile görevsizlik kararı vermesi üzerine, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının Yargıtay 5. Ceza Dairesince 10.03.2015 gün ve 3138-8120 sayı ile;

“sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul 85. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2014 gün ve 2014/590 Esas, 2014/189 karar sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına” karar verilmek suretiyle çözümlendiği,

görevsizlik kararı kaldırılan İstanbul 85. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın eylemlerinin hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme ve tehdit suçlarını oluşturduğu kabul edilerek sanığın anılan bu suçlardan mahkumiyetine ilişkin verilen 10.07.2015 gün ve 268-592 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, 10.06.1942 gün ve 26-16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.05.2000 gün ve 111-117.

26.02.2008 gün ve 17-38. 27.12.2011 gün ve 158-269. 09.05.2017 gün, 2014/15-469 ve 2017/260 sayılı kararları dikkate alınarak, Dairemizce yapılan temyiz incelenmesinde:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.11.2016 gün ve 2016/950 esas ve 2016/436 karar sayılı ilamı ile TCK'nın 142/2-h ve 143. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle yargılanan sanığa, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanmasına gerek olmadığına karar verildiğinden, bu hususta bozma isteyen tebliğnamedeki (1) numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir. Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak:

Olay günü geceleyin müştekiye ait işyerine giriş kapısı yanında bulunan cam bölmeyi zorlayarak giren sanığın, müştekinin işyerine bir şey almak için arkadaşı ile birlikte geri döndüğü sırada işyeri içerisinde müşteki tarafından görüldüğü, bunun üzerine elindeki poşeti işyeri içerisine bırakıp dışarı çıktığı, müştekinin dışarıda sanığı belinden yakaladığı, sanığın müştekiye hitaben “elimde bıçak var sana çakarım, beni bırakmazsan kötü olur” dediği, müştekinin müdahalesi sonucu elindeki bıçağı yere düşürdüğü, tanık ...'ün ihbarı sonucu olay yerine gelen kolluk kuvvetleri tarafından yakalandığı,

müştekinin beyanına göre işyerinden 16,25 TL bozuk paranın çalındığı, sanığın kaçarken işyeri içerisine bıraktığı poşetin içerisinden bozuk paralar hariç diğer eşyalarının çıktığını söylediği, yakalama tutanağı içeriğine göre de poşetin içerisinde işyerine ait dizüstü bilgisayar ile adaptörün olduğu, sanığın üst aramasında bıçak ile 16,25 TL bozuk paranın bulunduğunun anlaşıldığı olayda;

müşteki tarafından yakalanan sanığın müştekiye ait işyerinden çaldığı 16,25 TL para cebinde bulunduğu sırada elindeki bıçak ile müştekiyi tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-d-h ve 35. maddelerinde düzenlenen “geceleyin işyerinde silahla yağma suçuna teşebbüs” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,