KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2016/16320 E., 2018/6004 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın yokluğunda kurulan hükmün 25.10.2015 tarihinde bildirmiş olduğu aynı zamanda mernis adresi olan yere usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 14.12.2015 tarihinde temyiz edilmesi sebebiyle, mahkemenin red kararı verdiği sanığın süresinde red kararını temyiz etmesi karşısında, ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından aynı Kanunun 317. maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından “TCK'nın 53. maddesine ilişkin bölümün” çıkartılarak,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2016/16320, K. 2018/6004, 18 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama