Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/16443 K.2018/6038

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda Konya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 26/05/1998 tarih ve 1998/111 esas ve 1998/542 karar sayılı kararı ile sanık hakkında TCK'nun 491/3, 80, 522, 523, 59 ve 647 sayılı yasanını 4-6 maddeleri gereğince erteli 195 TL ağır para cezasına hükmedildiği,

kararın 29/06/1998 tarihinde kesinleştiği, sanık vekili tarafından verilen 28/08/2013 tarihli dilekçe ile sanık hakkında CMK'nun 231 madde gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi isteminde bulunulması üzerine mahkemece, duruşma açılarak yapılan inceleme sonucunda 2013/817 Esas ve 2013/974 karar sayılı ilamı ile uyarlama yönünden karşılaştırma yapılıp ve 765 sayılı yasa lehe olduğu değerlendirilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu karara karşı o yer Cumhuriyet Savcısının itirazda bulunduğu,

bu itiraz üzerine Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesince 2013/526 Değişik İş Nolu kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ortadan kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği ve bu karara karşı sanık müdafii tarafından 23/01/2014 tarihli dilekçesi ile temyize gelindiği belirlenerek yapılan incelemede;

765 sayılı TCK'nın 95/2 maddesi ''Cürüm ile mahkum olan kimse hüküm tarihinden itibaren 5 sene içerisinde işlediği diğer bir cürümden dolayı evvelce verilen ceza cinsinden bir cezaya yahut hapis veya ağır hapis cezasına mahkum olmazsa cezası tecil edilmiş olan mahkumiyete esasen vaki olmamış sayılır' aksi takdirde her iki ceza ayrı ayrı tenfiz olunur.'' şeklinde düzenlenmiştir.