Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/16669 K.2018/6834

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkemenin 19/01/2010 tarihli, 2006/199 Esas, 2010/6 karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, karara sanık müdafiince süresinde yapılan itiraz üzerine Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2010 tarih, 2010/47 D.İş sayılı kararı ile, “ Sanığın bilgi ve rızası dahilinde çalınan eşyanın iadesinin ve pişmanlığının söz konusu olmadığı, keza hakkında aynı kararda TCK.168 maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün de uygulanmadığı,

olayın meydana geliş şekli ve ele geçen lastik sayısı da nazara alındığında, ileride suç işlemeyeceği yönünde olumlu değerlendirme yapılmasını gerektirecek delil bulunmadığı, bu duruma göre sanık hakkında CMK.

231/5-6 vd. maddesinin uygulanmaması gerekirken dosya kapsamına göre uygulanmış olması yasaya aykırı olmakla itiraz yolunda lehe kazanılmış hak ve aleyhe itirazın kaldırılmasında söz konusu olmayacağı anlaşılmakla itirazın kabulü ile hükmün sanık açısından açıklanmak üzere dosyanın Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesine iadesine” şeklinde yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de;

Suç tarihinde adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında çalınan suça konu stepnenin, kolluk görevlilerince bulunarak mağdura teslim edildiği, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre suçun işlenmesi ile oluşan zararın giderilmesinin ön şartlardan biri olarak kabul edildiği, söz konusu zarar giderilirken sanığın bizzat pişmanlık göstermesi unsurunun aranmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında hakkında hırsızlık suçundan verilen hapis cezasının suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluştuğundan bahisle ertelenmesine karar verildiği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususun 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği de gözetilerek sanık yararına olan CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesi,