KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2016/17305 E., 2018/7274 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Konut dokunulmazlığını ihlal, hırsızlık
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın tekerrüre esas alınan ilamında, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması karşısında, tekerrür hükümleri uygulanırken 5275 sayılı Yasanın 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında ayrıca denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ...’nın temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde; temel cezanın 142/2-h ve 35. maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay olarak belirlenmesinden sonra TCK'nın 62. maddesiyle ceza 1/6 indirilirken 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine 3 yıl 1 ay 25 gün hapis cezası olarak fazla hesaplanması bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2016/17305, K. 2018/7274, 15 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama