KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2016/17475 E., 2017/14684 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Aralık 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızık, işyeri dokunulmazlığını ihlal
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I)Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan ilk hükmün, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu Düzeltilerek Onanmasına dair karar verilmesinden sonra mahkemece yeniden kurulan ikinci hüküm hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olup, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz istemine konu edilmesi de olanaklı olmadığından sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan yeniden kurulan 31.03.2016 tarihli hükme yönelik konusu bulunmayan temyiz isteminin REDDİNE,
II)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Önceki hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında kazanılmış hak nazara alınırken bozma öncesi hırsızlık suçundan hükmedilen 5 ay 25 gün hapis cezasının kazanılmış hakkı oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2016/17475, K. 2017/14684, 13 Aralık 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama