Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/17953 K.2018/9955

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekiye ait suça konu minibüslerin otomatik kapılarının, kanat kısımlarında iz bırakacak şekilde zorlanmak suretiyle açıldığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-h maddesi yerine yazılı şekilde anılan yasanın 142/1-e. maddesi ile uygulama yapılması, 142/1-e maddesinin alt sınırının 3 yıl olduğu halde temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından, hüküm kurulurken TCK'nın 168. maddesinin aynı Yasanın 62. maddesinden sonra uygulanması suretiyle, TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması, sonuç ceza değişmediğinden,

6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, suça sürüklenen çocuğa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması hususu infaz aşamasında resen dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.