Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/18193 K.2017/15292

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamındaki mahkumiyetin, TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde tanımı yapılan dolandırıcılık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizin 27.01.2016 tarih 2014/37120 E. 2016/1364 K sayılı ilamı ile sanığın eylemlerini gece işlediği kabul edilerek mahkemenin 25/02/2014 tarih 2013/517 (E) ve 2014/69 (K) sayılı kararı bozulmuş ise de; UYAP kaydında suç tarihinde güneşin, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında güneşin saat 18.51 de battığı ve 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca, 19:51'den sonraki zaman diliminin gece vaktine isabet ettiği, kamera görüntü tutanağı ve dosya içeriğine göre; eylemin 19.30-19.40 saatleri arasında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, eylemin gündüz gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanığa verilen cezalarda TCK'nın 143. ve 116/4 maddesi gereğince artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hırsızlık suçuna ilişkin hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün ve 62. maddenin uygulanmasına ilişkin kısımdan ‘’1 yıl 14 ay 20 gün’’ ibaresinin çıkartılarak yerine ‘’1 yıl 8 ay’’ ibaresinin eklenmesi,

hırsızlık suçundan sonuç cezanın sanık hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesine, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçu ile ilgili hüküm fıkrasında yer alan 116/4 ibaresinin çıkarılarak yerine 116/1, aynı paragrafta yer alan 1 yıl hapis ibaresinin çıkartılarak yerine 6 ay, 62. maddenin uygulanmasına ilişkin kısımdan ‘10 ay’ ibaresinin çıkartılarak yerine ‘’5 ay’’ ibaresinin eklenmesi, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan sonuç cezanın sanık hakkında ‘5 ay’ hapis cezası olarak belirlenmesine,