Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/18566 K.2016/15643

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın, 17/06/2016 tarihli temyiz dilekçesinden sonra, 19/09/2016 tarihli dilekçesi ile "dosyanın onaylanıp gönderilmesi” yönündeki isteğinin “temyizden vazgeçme” olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

... Kurulu'nun 22.11.2016 gün ve 2016/950 Esas ve 2016/436 Karar sayılı kararıyla, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle yargılanan sanığa, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanmasına gerek olmadığına karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 11.05.2016 olan suç tarihinin karar başlığında yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, 11.05.2016 tarihli olay yeri inceleme raporu içeriği ve müşteki beyanına göre, sanık hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüş, ...

Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/1431 esas 2013/18 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, “Sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK'nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine” denilmiş olması ve 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesinde, “Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü uyarınca sanık hakkında hükümde tekerrüre esas alınacak ilamın gösterilmemesi,

tekerrüre esas alınacak ilamın infaz aşamasında belirlenebilecek olması karşısında, yine sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılırken cezanın 1/2 oranında artırılması gerekirken 1/5 oranında artırım yapmak suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.