Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/19174 K.2018/12318

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Mağdur ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Mağdur ...'un 12.05.2015 tarihinde Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesi aracılığıyla alınan beyanında, şikayetinden vazgeçtiği ve 5271 sayılı CMK’nın 237 ve 238. maddeleri gereğince davaya katılmadığı, bu nedenle temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla; 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince mağdur vekilinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında, mağdurun kız arkadaşı olduğunu, kendisi cezaevine girince mağdurun babasının kendilerini ayırmak istediğini, bu nedenle böyle bir şikayette bulunduğunu, kimsenin elinden telefonunu alarak kaçmadığı yönündeki beyanı, sanık babası Mehmet Kemertaş'ın 02.06.2015 hakim havale tarihli dilekçesinde mağdurun bildirmiş olduğu telefon numarasından adına kayıtlı ancak oğlu tarafından kullanılmakta olan numaraya gönderilen mesaj içeriklerinin yazıldığı dilekçe göz önünde alındığında ;öncelikle sanığın savunması doğrultusunda mağdurun duruşmada dinlenilmesi ve belirtilen hususun sorulması,

yine sanığın kullanmakta olduğu [NUMARA] numaralı telefon ile mağdurun kullanmakta olduğu [NUMARA] numaralı telefonların suç tarihinden önce ve özellikle dilekçe içeriğinde belirtilen tarihte (24.05.2013) iletişim tespit kayıtları getirtilip sanık ve mağdur arasında herhangi bir görüşme ve mesaj kaydı bulunup bulunmadığının araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,