Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/19216 K.2018/7623

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen mahkeme kararının, sanığın dosyada belirtilen adresine Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebliği yapılmış ve bu tebligat uyarınca karar kesinleştirilerek infaza verilmiş ise de;

Hükümlü tarafından verilen 11/08/2016 tarihli eski hale getirme ve temyize ilişkin dilekçede kararın kendisine tebliğ edilmediğinin belirtildiği, temyiz dilekçesi ve eski hale getirme talepli istemin birlikte verilmesi halinde, karar verme yetkisinin yüksek Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu dikkate alınarak, mahkemece 18/08/2016 tarihli temyizin reddine ilişkin ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Tebligatın sanığın bilinen son adresine yapılamaması durumunda, Tebligat Kanununun 35. Maddesine göre tebliğ yapılması için daha önce belirlenen adrese usullüne uygun tebliğin yapılmış olmasının gerektiği, ancak sanığın belirtilen adresine daha önce tebligat yapıldığına ilişkin bir bilgi veya belge olmadığı anlaşılmakla, sanığa yapılan tebliğin usulsüz olduğu belirlenerek, temyiz dilekçe tarihi öğrenme tarihi olarak kabul edilip, temyizin süresi içinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 151/1. maddelerindeki suçlar için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık genel zamanaşımının, suç tarihi olan 12.08.2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,