Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/19221 K.2017/206

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 25/1. maddesi gereğince genel mahkemelerin Çocuk Mahkemesi sıfatıyla yaptıkları duruşmalarda Cumhuriyet Savcısının bulunamayacağı gözetilmeden, yargılamaya Cumhuriyet Savcısının katılmasının telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesi uayarınca anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2- Suç tarihinde henüz 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğun hapis cezasından çevrilmiş olsa dahi işyeri dokunulmazlığını bozma suçu bakımından sonuç itibari ile hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına dönüştürülemeyeceğinin gözetilmemesi suretiyle 5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesine aykırı, yazılı şekilde hüküm kurulması,