Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/19299 K.2018/1113

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihi itibariyle hakkında verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar gerekçe gösterilmek suretiyle ÇKK’nun 23. ve CMK’nın 231. maddesinin tatbik edilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmuş ise de,

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi gözetilerek suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve aleyhe sonuç doğuran 18.06.2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinin somut olayda uygulanma şartlarının bulunmadığı gibi Uyap vasıtası ile çıkartılan adli sicil kaydına göre suç tarihi itibariyle suça sürüklenen çocuk hakkında kesinleşmiş herhangi bir hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara rastlanılamamış olması ve önceki bozma ilamında belirtilmiş olduğu üzere yüklenen hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalıp mağdurun herhangi bir zararının da bulunmaması karşısında,

suça sürüklenen çocuk hakkında dosya kapsamına uygun olmayan ve yetersiz gerekçe ile ÇKK’nun 23. ve CMK’nın 231. maddesinin tatbik edilmemesi,