Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/19314 K.2018/10593

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın, 15.06.2016 tarihinde yokluğunda karar verilen sanığın mahkemede bildirdiği adresine tebliğe çıkartıldığı, ancak UYAP kayıtlarında sanığın tebliğ tarihinde cezaevinde bulunduğu, bu nedenle sanığa 7201 sayılı Tebligat Yasasının 35. maddesi uyarınca yapılan tebligatın usul ve yasaya aykırı olması karşısında; temyiz başvurusunun öğrenme tarihinde yapıldığı ve kesinleştirme işleminin usulüne uygun olmadığı, temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Müştekinin ve tanıkların beyanı ile sanığın tevilli ikrar içeren savunmasından suçun sanık tarafından gerçekleştirdiğinin anlaşılması nedeniyle SGK güvenlik kamerasında görüntülenen şahsın sanık olup olmadığıyla ilgili kriminal inceleme yapılması ve suç tarihinde sinyal aldığı baz istasyonunun araştırılması gerektiği nedenle hükmün bozulması gerektiğine dair tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Olay günü sanığın eylemlerini geceden sayılan zaman diliminde gerçekleştirdiğinin sübut bulması karşısında, hakkında hükmolunan cezalarda TCK'nın 143. ve 116/4 maddeleri uyarınca arttırım yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.