Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/19468 K.2018/11837

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak:

1-Müştekinin olaydan hemen sonra hazırlık aşamasında alınan ifadesine göre; suça sürüklenen çocuğun tesbihçiler iş hanından çıkan müştekiye elindeki tesbihi satıp satmadığını sorduğu, müşteki satmadığını söylediğinde ise bakmak için istediği, müştekinin tesbihi suça sürüklenen çocuğa verdiği, suça sürüklenen çocuğun müştekiden yine bakmak için parmağındaki yüzüğü istediği, müştekinin yüzüğü de verdiği, bir süre sonra müştekinin yüzüğü ve tesbihi geri istediği, suça sürüklenen çocuğun ise vermediği, belinde kemerine takılı olan bıçağı müştekiye gösterdiği,

müştekinin korktuğu, suça sürüklenen çocuk bıçağı çıkaracağı sırada yanında bulunan ve hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı sanık ...'ın da suça sürüklenen çocuğun gömleğinin cebinden 20 TL'yi aldığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c maddesinde düzenlenen “silahla birden fazla kişi tarafından birlikte yağma” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Müştekinin hükme esas alınan kovuşturma aşamasındaki beyanına göre, suça konu tesbihin suça sürüklenen çocuk tarafından elinden zorla alındığının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, aynı Kanunun 141. maddesi ile hüküm kurulması,

b-Ceza uygulaması sırasında, TCK'nın 168. maddesinin, aynı Kanunun 31. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,