Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/19495 K.2017/9283

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizin 16.12.2015 tarih ve 2014/34470 esas ve 2015/19681 karar sayılı bozma ilamı öncesinde suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 15.04.2014 tarihli karar ile verilen ceza 5237 sayılı TCK'nın 51.maddesi uyarınca ertelendiği halde, mahkemenin bozma kararına uyarak bozma öncesi ile aynı hükmü kurduğu; fakat bu kez tayin olunan cezayı ertelemeye yer olmadığına karar verdiği, mahkemenin 15.04.2014 tarihli kararının sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği, aleyhe temyiz olmadığı da anlaşıldığından,

Yargıtay Genel Kurulu'nun 09.02.2016 tarihli 2014/ 8-71 esas ve 2016/42 karar sayılı kararında da açıklandığı üzere suça sürüklenen çocuğun usuli kazanılmış hakkının gözetilmeyerek cezanın ertelenmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,