Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/19549 K.2017/15804

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın eylemini gece gerçekleştirdiğine dair delil bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c ve 151/1. maddelerinde tanımlanan suçları oluşturduğu, eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 102/3, 104/2. maddelerinin ve hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki aynı suça uyan 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 151/1, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında,

zamanaşımı bakımından 5237 sayılı TCK'nın daha lehe olduğu ve bu suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık genel zamanaşımının, suç tarihi olan 07.01.2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,