Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/2616 K.2017/7093

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Konut dokunulmazlığının ihlali suçunda 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen suçun gece vakti birden fazla kişiyle birlikte işlenmesinin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hali olması nedeniyle aynı yasanın 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınması gerektiği de gözetildiğinde, suç tarihi itibariyle suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı süresinin dolmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

İstanbul 2. Çocuk Mahkemesi tarafından hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin verilen 30.01.2013 tarih, 2011/451 Esas ve 2013/21 Karar sayılı hükmün temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 07.05.2015 tarih, 2014/23430 Esas ve 2015/8574 Karar sayılı ilamıyla, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının onanmasına,

konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet kararının ise bozulmasına karar verilip, bozmadan sonra yapılan yargılamada, mahkemece 17.12.2015 tarih ve 2015/274-733 E.-K. sayılı hükümle (I) numaralı bozma gerekçesi yönünden direnilerek suça sürüklenen çocuk hakkında yeniden mahkumiyet kararı verilmiş ise de; mahkeme tarafından bozma ilamında belirtildiği şekilde suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılabilmesi için 5271 sayılı CMK'nın 231/6-b bendinde yer alan ölçütün kapsamlı şekilde değerlendirilmesi suretiyle bozma kararının gereğinin yerine getirildiği,

gerekçenin genişletilmesi ve değiştirilmesi suretiyle yeniden hüküm kurulduğu ve bu hükmün de Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun istikrar bulmuş içtihatları uyarınca (Örneğin, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.10.2016 tarih, 2015/783 Esas ve 2016/377 Karar sayılı ilamı) eylemli uyma sonucu verilen yeni hüküm mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, İstanbul 2. Çocuk Mahkemesi'nin 17.12.2015 tarih ve 2015/274-733 E.-K. sayılı hükmünün Dairemizce yapılan incelemesinde;