Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/4424 K.2016/10070

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında verilen 13.02.2008 tarih ve 2005/396 esas, 2008/97 karar sayılı hükmün onanmasından sonra, sanığın ağabeyi olduğunu beyan eden Nevzat İnanç'ın dosyaya sunduğu 19.03.2013 tarihli dilekçesinde, sanığın 2004 yılından beri şizofren hastası olduğunu ve sürekli ilaç tedavisi gördüğünü beyan ettiği ve ekinde sanığa ait rapor örneklerini sunduğu; ...

Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nce verilen ilaç raporu içeriğinde hastalık grubunun şizoaffektif bozukluk, Ağrı Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu Raporundaki teşhisin ise P. Şizofreni olarak belirtildiği; sanığın sevk edildiği ...

Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 30.12.2013 tarihli raporunda, muayenesinin yapıldığı 24.12.2013 tarihinde işlediği hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olmadığı, buna karşın suç tarihi olan 08.09.2005 tarihi itibariyle hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olmadığı hususunda görüş bildirmenin tıbben mümkün olmadığı,

bu hususta psikiyatri uzmanından görüş alınabileceğinin belirtildiği ve Doğubayazıt Devlet Hastanesinde görevli psikiyatri uzmanına muayene ettirilen sanık hakkında Psikiyatri Uzmanı ... tarafından düzenlenen 14.04.2014 tarihli raporda, sanığın işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin olmadığı, bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında;

sanığın sağlık durumu ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığına ilişkin tereddütlerin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde giderilmesi gerektiğinden, öncelikle 5271 sayılı CMK'nın 74. maddesindeki usule uygun olarak sanığın gözlem altına alınarak, tedavi gördüğü hastane ya da hastanelerden tüm tedavi evrakları getirtilip, İstanbul Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas ve 4. İhtisas Dairelerinden, sanığın suç tarihinde mevcut bir hastalığının bulunup bulunmadığı, işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde bir azalma olup olmadığı,

5237 sayılı TCK'nın 32/1 ve 32/2. maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Doğubayazıt Devlet Hastanesinde görevli Psikiyatri Uzmanı ... tarafından düzenlenen 14.04.2014 tarihli raporda, sanığın işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin olmadığı ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 32/1 maddesinin uygulanması gerekirken, yazılı şekilde aynı maddenin 2. fıkrasına göre uygulama yapılması,

b-5237 sayılı TCK'nın 32/2-son maddesindeki "Mahkûm olunan ceza, süresi aynı olmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabilir." hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışmasız bırakılması,