Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/4692 K.2016/10589

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza yargılamasında mahkûmiyetin kesin delillere dayanılarak verilmesi gerektiğinin, sanıkların, müştekinin işyerinden LCD televizyonu çaldığını gören tanık ya da başka bir maddi delilin elde edilemediğinin, 08.01.2014 tarihinde ... ilçesindeki işyerinden çalındıktan 25 gün kadar sonra 03.02.2014 tarihinde sanık ... ...’ün ...da ikamet ettiği evinde uyuşturucu sakladığının ihbar edilmesi üzerine evde yapılan arama sırasında sanıklarla birlikte uyuşturucu madde ve iki adet çalıntı LCD televizyonun ele geçirildiğinin, bu televizyonlardan birisinin de müştekinin işyerinden çalınan televizyon olduğunun,

sanık ... ...’ün polise şifaen televizyonu “... ... ...” isimli şahıstan uyuşturucuya karşılık aldığını söylediği hususunun 03.02.2014 tarihli tutanak içeriğinde yer aldığının, buna karşılık sanık ... ...’ün ise televizyon mahalleden tanıdığı ... ve ... isimli şahıslardan satın aldığını söylediğinin anlaşılması karşısında; öncelikle olay günü evde yapılan aramada birisi müştekiye diğeri ... ... isimli başka bir mağdura ait iki adet televizyonun ele geçirildiği dikkate alınarak, sanıkların beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi,

“...” ve “...” isimli şahıslarla “... ... ...” isimli kişilerin kim olduğunun, açık kimlik ve adres bilgilerinin sanıklardan sorulması, olumlu sonuca ulaşılması durumunda bu kişilerin tanık sıfatıyla beyanlarına başvurularak, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 165/1 maddesinde tanımlanan suçu oluşturup oluşturmadığı karar yerinde tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna göre suç vasfının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,