Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/5259 K.2018/1976

Hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan duruşma sonunda; sanıkların Beraatlerine ilişkin Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 08.12.2011 tarih 2011/352-414 karar sayılı hükmün müdahil vekili taarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.02.2014 tarih ve 2013/3804-2014/6758 karar sayılı ilamı ile sanıkların eyleminin TCK’nın 165/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve cezalandırılmaları gerektiği halde Beraatlerine karar verilmesi yönündeki Bozma kararına karşı,

Mahkemenin dosyayı ele alarak 02.10.2014 tarih 2014/223-375 karar sayılı kararıyla 08.12.2011 tarih 2011/352-414 sayılı kararda Direnilmesine sanıkların hırsızlık suçundan ayrı ayrı Beraatlerine karar verdiği ve dosyanın Mahalli Cumhuriyet Savcısı ile müdahil vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen tebliğname ile dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15.04.2014 gün 2014/193 karar sayılı kararında da bahsedildiği üzere Hırsızlık olarak nitelendirilen eylemin yargılama sırasında suç eşyasının kabul edilmesi suçunu oluşturacağı kanaati halinde sanığa ek savunma hakkı da verilmek suretiyle bahse konu suçtan hüküm kurulabileceği yönündeki kararı da dikkate alınarak Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02.10.2014 tarih 2014/223-375 karar sayılı dosyanın incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 14.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.