Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/5975 K.2017/12116

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 151.maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçundan da dava açıldığı görülerek söz konusu suçtan zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması ve eylemin müştekinin ikamet ettiği apartmanın boşluğuna girmek suretiyle işlendiği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116.maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçundan da zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 40/3-4.maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Ceza Adaleti Sisteminin Uygulanması Hakkında Asgarî Standart Kuralları'nın 16.maddesi, 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi, Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usûl Ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 17. maddesindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, sosyal hizmet uzmanının düzenleyeceği sosyal inceleme raporu giderinin zorunlu kamu masrafı niteliğinde olması sebebiyle yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2)5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiiye ödenen ücretin, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı davranılması,