Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/6128 K.2017/7233

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 62/2. maddesinde takdiri indirim nedenleri olarak failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki davranışları, cezanın failin üzerindeki olası etkileri gibi hususların belirtilmiş olduğu; mahkemenin kararında '' sanıkların adli sicil kayıtları, suç işleme eğilimleri nazara alınarak'' şeklinde yasal ve yeterli gerekçe olmaksızın TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına karar verilmemesi,

2- Dairemizin 25.12.2014 tarih, 2014/12883 Esas ve 2014/37054 Karar sayılı ilamında, konut dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik olarak, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gözetilerek sanıklar hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmasının belirtildiğinin anlaşılması karşısında, bozma sonrasında mahkemece anılan maddenin uygulanmasından sonra sonuç ceza bakımından sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

3- 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması sırasında cezanın bir kat arttırılması sonucunda 12 ay hapis cezası yerine 1 yıl olarak hesaplanması suretiyle fazla ceza tayini,