Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/6239 K.2016/11018

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 51/1. madde uyarınca ertelenmesine, 51/3. maddesine göre suça sürüklenen çocuğun 2 yıl süreyle denetim altında bulundurulmasına, denetim süresinin yükümlülük yüklenmeden geçirilmesine, denetim süresince rehberlik edecek uzman görevlendirilmesine dair..

Çocuk Mahkemesinin 02.03.2010 tarih ve 2008/123 esas, 2010/38 sayılı kararının infazı sırasında, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünce yapılan tebligata uymaması üzerine 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının aynen infazına ilişkin ... Çocuk Mahkemesinin 30.12.2014 tarih ve 2014/544 esas, 2014/1075 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2015 tarih ve 2015/43 değişik iş sayılı kararına karşı,...

Bakanlığı'nın 06.04.2016 gün ve 94660652-105-34-6737-2015-Kyb Başsavcılığı'nın 18.04.2016 gün ve 2016/144478 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

1-Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce 05.03.2014 tarihinde hükümlüye tebliğ edildiği anlaşılan 07.02.2014 tarihli çağrı yazısında, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiği ve bu kararın yerine getirilmesi için çağrıda bulunulduğu belirtilip ertelenen cezanın ilişkin olduğu hırsızlık suçu yerine başka bir suçtan ve uygulamadan söz edilmesi karşısında, dosya içeriğine uygun olmayan çağrının geçerli sayılamayacağı dikkate alınarak aynen infaz kararına yönelik itirazın bu gerekçeyle kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2-5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesinde "Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir." hükmünün yer aldığı,

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 29.02.2012 tarih ve 2012/4723 esas, 2012/7417 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, Mahkemece yükümlülük belirlenmemiş olmakla birlikte, 5402 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Kanunu'nun 5. maddesine, 5560 Sayılı Kanun'un 42. maddesi ile eklenen 2. fıkra uyarınca, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından yapılan çağrılara uyulmaması denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülük ihlali sayılacağı ancak aynen infaz kararı verilebilmesi için çağrıya uymayan hükümlünün Mahkeme tarafından uyarılması gerektiği,

05.03.2014 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tebliğ edilen çağrıya uymayan hükümlüye Mahkeme tarafından bir uyarı tebligatı yapılmadan Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrısına uyulmadığından bahisle erteli hapis cezasının aynen infazına karar verilemeyeceği gözetilerek, itirazın bu yönden kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, dosya kapsamı ve Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanun’un 31. maddesi ile değişik 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 12.02.2016 gün ve 2016/1 sayılı iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler bölümünde "Ceza daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderdiği işleri sonuçlandırır." şeklindeki düzenlemesine göre, işin incelenmesi,