Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/6351 K.2017/14199

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkeme tarafından verilen 19/01/2009 tarihli ilk kararda suça sürüklenen çocuklar hakkında iki farklı hırsızlık suçundan hüküm kurulduğu, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27/05/2014 tarihli kararı ile “katılanın işyerine girip bir miktar para ve sigara ile birlikte işyerinin önünde park halinde bulunan otomobile ait anahtarı alarak,

aldıkları anahtarla otomobili çalıştırmak suretiyle hırsızlayan ve bir süre gezdikleri aracın benzininin bitmesi üzerine park halinde bırakarak içindeki cep telefonunu da alarak araçtan ayrılan sanıkların eyleminin bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyan tek hırsızlık suçunu oluşturduğu” gerekçesiyle suça sürüklenen çocuklar lehine bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılamada aleyhe bozma yasağından bahisle suça sürüklenen çocuklar hakkında yazılı şekilde eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderlerinin her bir suça sürüklenen çocuğun sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,