Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/6989 K.2018/7399

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Dairemizce verilen 04.05.2015 tarihli 2013/28242 Esas ve 2015/8259 Karar sayılı bozma kararından sonra yapılan yargılama sırasında sanığın savunması alınmadan hüküm kurulması,

2-6352 sayılı yasa ile yapılan değişiklikle suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK' nın 142/1-f maddesinin yürürlükten kaldırılıp, eylemin aynı yasanın 163/3. maddesi kapsamında karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülmüş olmasına karşın, mahkemece suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 142/1-f, 145. maddeleri ile daha sonra yürürlüğe giren 163/3. maddesi arasında gerekli karşılaştırmayı özellikle hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda denetime imkan sağlayacak şekilde yapıp, sonucuna göre sanık lehine olan düzenlemeye göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre,

3-02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği hususu gözetilerek,

sanığa “bilirkişi tarafından hesaplanan 19, 97 TL değerindeki tüketim bedeline ilişkin zarar miktarını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden usulsüz tebliğ ile yapılan ihtara dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,