Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/7342 K.2017/12790

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna uyduğu ve uzlaşma kapsamı dışında olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın, mağdurun evinden suça konu saati çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeyerek, aynı Yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanığa hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,