Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/7381 K.2017/14379

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın firari kişi ile birlikte şikayetçiye ait ikamete kapalı ikamet kapısını açmak suretiyle girdiği, içeride şikayetçi tarafından yakalandığı buna karşılık bahse konu ikamet kapısının taklit anahtar ya da haksız elde edilen anahtar ile açılmış olduğuna dair herhangi bir beyan yada tespite rastlanmadığı gözetilerek,

sanığın sabit eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde belirtilen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b,,116/1,119/1-c ve 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen genel dava zamanaşımının,

suç tarihi olan 02.03.2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,