Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/7665 K.2017/12605

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak

1-Sanığın, Emek ilçesindeki taksi durağında park halinde bulunan mağdura ait aracı çaldıktan sonra yapılan soruşturmada, kendisine ulaşıldığında bahse konu aracın, Gölbaşı ilçesinde terk halinde bulunduğu yeri göstermiş olması ve TCK'nın 146. maddesinde öngörülen “malın geçici bir süre kullanılıp zilyedine iade edilmesi” koşulu gerçekleşmediği gibi ayrıca benzin ve yağ tüketildiği de gözetilmeden, suçun kullanma hırsızlığı olduğu kabul edilerek TCK'nın 146. maddesi gereğince indirim yapılması,

2-Sanığın gece saat 02:00 sıralarında hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğini ikrar etmiş olduğunun anlaşılması karşısında, koşulları oluştuğu halde hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmayarak eksik cezaya hükmedilmesi,

3-Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması,

4-Suça konu araç ile anahtarının soruşturma aşamasında sanık tarafında yer gösterilmek suretiyle mağdura iade edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında koşulları oluştuğu halde TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği dikkate alınmayarak fazla cezaya hükmedilmesi,

5-Gerekçeli karar başlığında suç tarihi 08.12.2013 olması gerekirken, hatalı şekilde 07.12.2013 olarak gösterilmesi,