Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/8030 K.2016/11878

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun hükümlü tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.06.2008 günlü, 2008/89-58 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere, sonradan yürürlüğe giren Yasa nedeniyle yapılan uyarlama yargılamasında, yeni Yasanın lehe sonuç doğurduğu saptandığında, sonraki Yasaya göre uygulama yapılması.

765 sayılı Yasa uyarınca verilip kesinleşmiş olan önceki hükmün sanık yararına olduğunun saptanması halinde ise önceki hükümde değişikliğe yer olmadığına ve kesinleşmiş olan önceki hükmün aynen korunmasına karar verilmesi gerekmekle.

Hükümlü ... hakkında 24.06.2004 tarihli karar ile mağdur ...' e karşı 765 sayılı TCK'nın 492/1, 61, 522, 59/2. maddelerine göre 2 ay 6 gün hapis cezası verildiği ve bu cezanın 647 sayılı yasanın 4. maddesi gereği günlüğü 14.850.000 TL.'den paraya çevrilerek sonuç olarak 988.901.000 TL.

Ağır para cezası verildiği; mağdur ...'a karşı 765 sayılı TCK'nın 492/1, 522, 59/2. maddelerine göre 6 ay 20 gün hapis cezası verildiği ve bu cezanın 647 sayılı yasanın 4. maddesi gereği günlüğü 14.850.000 TL.'den paraya çevrilerek sonuç olarak 2.970.000.000 TL.

Ağır para cezası verildiği ve kararların kesinleştiği, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK ile yapılan karşılaştırma sonucunda 765 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğunun tespit edildiği bu durumda hükümlü hakkında kesinleşen ve daha lehe olan 24.06.2004 tarihli hükmün olduğu gibi tüm uygulamalarıyla birlikte aynen infazına karar verilmesi yerine 24.06.2004 tarih ve 2004/33-166 esas ve karar sayılı kesinleşen kararın yapılan uyarlama sonrası değiştirilmesi,

2- 5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, hükümlü ...'in mağdur ...'a karşı eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143/1, 43, 62. 53/1. maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Kanunun 116/1-4, 119/1-c, 62/1, 53/1. maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu değerlendirildiğinde, 765

sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Kanunun belirlenmesi sırasında sanık hakkında 24/06/2004 tarihinde verilen ilk hükmün lehe olduğunun açıkça belli olduğunu anlaşılması karşısında; yazılı şekilde hırsızlıktan 5237 sayılı TCK'nın sanık lehine olduğundan bahisle uygulama yapılması,

Kabule Göre de;

3- Hükümlü hakkında mağdur ...'a karşı hırsızlık eyleminden 5237 sayılı TCK'ya göre hüküm kurulduğu halde işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 765 sayılı TCK'ya göre hüküm kurulması suretiyle karma uygulama yapılması,

4- 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca yapılan karşılaştırmada, suç tarihi itibariyle mala zarar verme suçunun şikayete bağlı olduğu ve olayda mağdur ...'un şikayetçi olmadığı gözetilmeden mala zarar verme suçundan da hapis cezasına hükmedilmesi,

5- Hükümlü hakkında mağdur ...'a karşı hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK.'nın 142/1-b, 143, 43/1. maddeleri ile belirlenen 2 yıl 11 ay hapis cezasından aynı yasanın 62/1. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada hesap hatası sonucu 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezası verilmesi gerekirken 2 yıl 4 ay 5 gün hapis cezası verilmek suretiyle eksik ceza tayini, ayrıca infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmeyerek hükümlü hakkında verilen sonuç cezanının Dairemizin 08.12.2011 tarih ve 2011/29903-8197 esas-karar sayılı kararı ile yok hükmünde saydığı kararda verilen sonuç cezaya kazanılmış hak nedeniyle indirilmesi ,