Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/8143 K.2016/12078

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Sanık ve suça sürüklenen çocuğun mağdura ait kamyondan akü çalmaya teşebbüs ettikleri olayda, suça konu akülerin muhafaza edildiği bölüme ait kapağın, kilitli olması halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu, aksi halde aynı Kanun'un 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilerek akülerin muhafaza edildiği yerin kilitli olup olmadığının, sanık ve suça sürüklenen çocuğun ayrıntılı savunmalarının alınması, müştekinin ifadesinin saptanması ve 25/01/2016 tarihli görgü tespit tutanağını düzenleyen kolluk görevlilerinin ifadesine başvurulması suretiyle açıklığa kavuşturularak sonucuna göre sanık ve suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği nazara alınmadan eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Hırsızlık suçunun teşebbüste kalması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilebilir olmakla birlikte, sanığın cezasının alt sınır olan 1/4 oranında indirilmesine karar verilirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de,

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 141/1-e maddesi uygulanmak suretiyle cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi uygulanmadan önce suça sürüklenen çocuğa eksavunma hakkı tanınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilerek 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması.