Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/8156 K.2017/14096

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosyadaki CD görüntüleri izlendiğinde, görüntülerdeki şahısların yüzlerinin net olarak göründüğü, 31.10.2014 tarihli celsede mahkeme hakiminin izlenen görüntülerdeki şahıslardan birinin sanık olduğunu net olarak tespit ettiğine dair gözlemi, yine dosyası tefrik edilen suça sürüklenen çocuk ...'nun yanındaki şahsın sanık olduğuna dair Cumhuriyet Savcılığı'ndaki ifadesi ile mahkemede suçu hatırlamadığını söylemekle birlikte savcılık ifadesinin doğru olduğuna ilişkin beyanları karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen (1) numaralı düşünceye.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararının da nazara alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden tebliğnamedeki bozma isteyen (2) numaralı düşünceye de iştirak edilmemiştir.

Hırsızlık eyleminin haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir alet ile kilit açmak suretiyle işlendiği sabit olmadığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesi ile uygulama yapılmış ise de, suç tarihinin 6545 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden sonraki bir tarih olan 04.09.2014 tarihi olduğu, dolayısıyla eylemin TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu ve anılan her iki bende ilişkin ceza miktarlarının da aynı olması karşısında, belirtilen bu yanlışlık sonuca etkili olmadığından;

konut dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı hüküm kurulurken, TCK'nın 116/1. maddesi gereğince verilen 6 ay hapis cezasının TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırımında 12 ay yerine 1 yıl olarak hesaplanması, sonraki uygulamanın ve sonuç cezanın doğru olması sebebiyle sonuca etkili görülmediğinden, belirtilen bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.