Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/8262 K.2016/12463

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gündüzleyin açıktan hırsızlık suçunu işleyen sanığın eyleminin 765 sayılı Kanun'un 491/ ilk maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 141/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK'nın 49l/ilk. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımından daha lehe olduğu belirlenmekle yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen ve eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/ilk. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25/02/2010 tarihi itibariyle durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 22/04/2013 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının 04/03/2005 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,