Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/8399 K.2017/13898

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Karar tarihinde başka suçtan ayrı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, ilk celse alınan ifadesinde vareste tutulmayı talep etmediğini bildirmesi karşısında, hükmün açıklandığı 10.07.2014 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığın aşamalarda tutarlılık gösteren savunmalarında; suçsuz olduğunu savunması ve isnat olunan suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden arındırılmış, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden sanığın isnat olunan suçlardan beraatlerine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetlerine karar verilmiş olması,

Kabule göre de;

3-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması sırasında en ağır cezayı içeren ilam (Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/1304 Esas 2007/1720 Karar sayılı ilamıyla verilen 1 yıl hapis cezası) yerine yazılı şekilde daha az ceza içeren başka bir ilamın tekerrüre esas alınması,

4-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,