Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/8857 K.2017/13885

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 28.01.2013 tarihinde düzenlenen Adli Tıp Kurumu raporunda, suça sürüklenen çocuğun, “İşyerinden hırsızlık fiilini algılama yeteneğine ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olduğu kanaatine varıldığının” saptanmasına karşın, 20.06.2014 tarihli sosyolog tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporunda “...suça sürüklenen çocuğun çok sinirli olduğunu, çevredeki insanlara şiddet eğiliminde olduğunu, sakinleştirici ilaç kullandığını, ayrıca annesinin beyanına göre de %50 özürlü raporunun olduğunu, aynı zamanda hiperaktivitesinin ve beyninde iltihap olduğunu, özel eğitime devam ettiğini her yıl heyete girdiğini,

tetkiklerini ve tedavisinin yenilendiğini” belirtilmesi karşısında, her iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden ve gerekirse TCK'nın 32. maddesi anlamında da araştırma yapılmadan hüküm kurulması,