KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2016/8906 E., 2017/14565 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-14.06.2005 tarih ve 2005/11 E-2005/75 K sayılı mahkumiyet kararının sanık tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesi gerektiği gözardı edilerek, sanığın önceki hükümlülüğünün ertelenmesine karar verilmesine rağmen bozma üzerine kurulan hükümde tayin edilen cezanın ertelenmemesi,
2-Ertelemeye ilişkin kazanılmış hakkı gözetildiğinde kısa süreli erteli özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/4. maddesine aykırı olarak 53/1. maddesi ile uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ertelemeye yer olmadığına ilişkin bölümün çıkarılarak,
yerine hüküm fıkrası sonuna ''14.06.2005 tarih ve 2005/11 E-2005/75 K sayılı mahkumiyet kararının sanık tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek sanık hakkında tayin edilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine, 51/3. maddesi gereğince 1 yıl denetim süresi belirlenmesine;
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2016/8906, K. 2017/14565, 12 Aralık 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama