Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/9318 K.2017/15070

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamında hükümlülüğünün birden fazla suçtan verilen cezalardan oluşması karşısında, en ağır cezayı içeren hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmemiş ise de, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesinde yer alan, “tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü uyarınca tekerrüre esas alınacak miktarın infaz aşamasında belirlenebilecek olması nedeniyle, belirtilen bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi gereğince 5 yıl olarak tayin edilen temel cezadan TCK'nın 35. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapıldığı sırada 3 yıl 4 ay yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 6 ay hapis cezasına, yine TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada 2 yıl 9 ay 10 gün yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamında, TCK'nın 58. maddesinin uygulanması karşısında, tekerrür hükümleri uygulanırken 5275 sayılı Yasanın 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında ayrıca denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin