Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/9389 K.2017/14530

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.05.2011 tarih, 2010/782 Esas- 2011/376 Karar sayılı kararıyla hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin sanık tarafından temyiz edilmediği gerekçesiyle kesinleştirildiği, sanığın öğrenme üzerine temyiz dilekçesi verdiği ve karar tarihinde cezaevinde olduğunu beyan ettiği, Mahkemece bu husus araştırılarak sanığın temyizi süresinde kabul edilerek dosyanın temyizen incelenmek üzere Dairemize gönderildiği,

bu sırada aynı dosyanın diğer sanıkları tarafından kararın temyizi üzerine Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 01.02.2016 tarih, 2015/8711 Esas, 2016/891 Karar sayılı ilamıyla işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden kararın bozulduğu ve sanık ...'e de sirayetine karar verildiği, dosyanın Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesince yeniden ele alındığı ve tüm sanıklar yönünden işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 12.05.2016 tarih, 2016/227 Esas- 2016/383 Karar sayılı karar ile mahkumiyet kararı verildiği,

bu kararın sanıklarca temyizi üzerine bu kez Dairemizin 07.06.2017 tarih, 2016/19183 Esas, 2017/6804 Karar sayılı ilamıyla sanığın temyizi süresinde kabul edilerek, Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.05.2011 tarih, 2010/782 Esas- 2011/376 Karar sayılı kararıyla verilen hırsızlık ve mala zarar verme suçu ile aynı mahkemenin 12.05.2016 tarih, 2016/227 Esas- 2016/383 Karar sayılı kararıyla işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükümlerin onanmasına karar verildiği anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak temyiz isteminin REDDİNE,