KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2016/9840 E., 2017/14466 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Aralık 2017
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlalisuçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Geceleyin konut dokunulmazlığını birden fazla kişi ile ihlal ettiği haldesuça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Müşteki beyanına göre suça konu tavukların suça sürüklenen çocuklardan ... tarafından başka bir sokakta bina arkasında bulunduğu yeri göstererek müştekiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında suça konu eylemin tamamlanmış olduğu gözardı edilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 35/2. maddesinin uygulanması,
2-Hırsızlık suçu tamamlandıktan sonra, müşteki tarafından yakalanan suça sürüklenen çocuklardan ...’ın yer göstermek suretiyle, müştekiye iadesini sağlaması nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2016/9840, K. 2017/14466, 11 Aralık 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama