Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/9906 K.2017/11291

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 24.01.2013 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 22.08.2014 tarihi arasında dava zamanaşımının durduğu nazara alınarak, zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık hakkında, 28.09.2005 tarihli iddianame ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 53 maddeleri uyarınca dava açıldığı, eylem tek olduğu halde gerekmemesine rağmen yargılama sırasında ek iddianame istemi üzerine TCK'nın 165 ve 53. maddeleri uyarınca 23.03.2007 tarihli ek iddianame düzenlendiği ve asıl iddianame ile açılan hırsızlık suçundan aşamalarda herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla, yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluşa, tutanaklara, sanığın hayatın olağan akışına uygun düşmeyen, inandırıcı ve samimi olmayan kaçamaklı savunmalarına ve tüm dosya içeriğine göre; eylemi hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, eylemin hatalı vasıflandırması ile yazılı şekilde suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince, hapis cezası geri bırakılan sanığın denetim süresi içerisinde yeni suç işlemesi nedeniyle önceki hükmün değiştirilmeden önceki gibi açıklanması gerekli ise de, mahkemenin bozmadan önceki 13.11.2007 tarihli kararının sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle aleyhe temyiz bulunmadığı ve sanık hakkında daha önce hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği halde, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden, hakkında verilen hapis cezasının ertelenmemesi,

b-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı da gözetilerek, sanığın kasten işlediği suçtan dolayı mahkum olduğu hapis cezasının kanuni sonucu olarak hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,