Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/1166 K.2018/11331

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Olay tarihinde gündüz vakti mağdurun, oğlu tanık ... ile birlikte .... camiisine ... plakalı motosikleti ile gittiği, mağdurun namaz kılmak için camiye girdiği ve motosikletin yanında 11 yaşında olan oğlu tanık ...'un kaldığı, sanığın bu sırada tanık ...'un yanına gelerek motosikletin satılık olup olmadığını sorduğu, tanığında satılık olduğunu söylemesi üzerine motosikleti denemek amacıyla tanıktan izin istediği, tanığın önce izin vermediği ancak sanığın ısrarı üzerine deneme sürüşü yapması konusunda tanık ...'un sanığa izin verdiği, sanığın deneme yapmak amacıyla motosiklete binerek hızla olay yerinden uzaklaştığı ve gelmediği şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen ve uzlaşmaya tabii olan hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde tanımı yapılan dolandırıcılık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,