Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/1282 K.2017/1382

Nitelikli hırsızlık, nitelikli hırsızlığa teşebbüs ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'un, 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 142/2-d, 35, 116/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay, 6 ay ve 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair Beyoğlu 2. Çocuk Mahkemesinin 30/10/2007 tarihli ve 2007/26 esas, 2007/406 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine,

6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 142/2-d, 35, 116/1, 31/3, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis, 3.600,00 Türk lirası ve 2.400,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinin 08/06/2016 tarihli ve 2016/72 esas, 2016/486 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 05.01.2017 gün ve 94660652-105-34-14078-2016-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.01.2017 gün ve 2017/2150 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Beyoğlu 2. Çocuk Mahkemesinin 30/10/2007 tarihli ve 2007/26 esas, 2007/406 sayılı kararının, diğer sanık yönünden hükmün açıklanması üzerine temyiz edilmesi nedeni ile dosya aslı Yargıtay’a gönderilmiş olmakla, dosya sureti üzerinden yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre,

1-Suça sürüklenen çocuğun, mağdurun evinden bir kısım eşya ile birlikte mağdura ait aracın anahtarını alarak, temin ettiği anahtarla park halindeki aracı çalmaya teşebbüs ettiği anlaşılmakla, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d maddesinde düzenlenen 'Haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle' hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde suça sürüklenen çocuk aleyhine sonuç doğuracak şekilde tamamlanmış ve teşebbüs aşamasında kalmış nitelikli hırsızlık suçlarından ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesinde,

2-Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/1 ve 230. maddeleri gereğince mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden Anayasa ve 5271 sayılı Kanun'un amir

hükümlerine aykırı şekilde gerekçesiz hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ