Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/1410 K.2018/4570

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.07.2004 tarih, 2000/971 esas ve 2004/611 karar sayılı 6136 sayılı kanunun 13/1 ve 765 sayılı TCK’nın 81/1-3 ve 36’ncı maddelerinden verilen 1 yıl 9 ay 7 gün hapis cezası tekerrüre esas teşkil ettiği halde yerine getirme tarihi 03.06.2004 olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacak olan Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.11.2000 tarih, 2000/716 esas ve 2000/1286 karar sayılı 6136 sayılı kanunun 13/1 ve 765 sayılı TCK’nın 81/1. maddelerinden verilen adli para cezasının tekerrüre esas alınması suretiyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanığın Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.07.2004 tarih, 2000/971 esas ve 2004/611 karar sayılı 6136 sayılı kanunun 13/1 ve 765 sayılı TCK’nın 81/1-3 ve 36’ncı maddelerinden verilen 1 yıl 9 ay 7 gün hapis cezasına ilişkin ilamının mükerrirliğe esas alınması,