Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/1463 K.2018/13263

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hırsızlık suçunun konusunu çalınmak istenen aracın kendisinin oluşturması durumunda, malın çalınması sırasında araca verilen zararlardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği, bu nedenle suça sürüklenen çocukların arabayı çalmak amacıyla araca zarar vermesi eylemlerinin suç oluşturmayacağı ve mala zarar verme suçunun yasal unsurunun oluşmadığı anlaşılmakla, bu suç yönünden kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görülmüştür.

Olay tarihinde suça sürüklenen çocukların mağdura ait 4.500-5.000 TL değerindeki aracını çaldıklarının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sosyal inceleme raporları ve Adli Tıp Kurumundan alınan farik mümeyyizlik raporları için harcaması zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle ödenen toplam 330 TL'nin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,